Graag willen de leden van de werkgroep zich bekendmaken en kort voorstellen. Het is altijd mogelijk contact met ons op te nemen.
Ambassadeurs
Frans Wouters
“Mijn vrouw en ik wonen sinds 2012 in ’t Zand. Sinds een paar jaar ben ik gestopt met werken. 2050 klinkt nog erg ver weg. Onze stip op de horizon voor 2030 is al veel realistischer. Onze generatie heeft als plicht om de generaties na ons een bewoonbare wereld na te laten. Dat besef klinkt dubbel hard door, sinds wij grootouders zijn van een kleinzoon.”
Hans Oerlemans
“Al vanaf 1999 woon ik in ’t Zand! Toen ik voor het eerst hoorde van het initiatief om de wijk los te maken van het aardgas werd ik meteen nieuwsgierig. Het idee om dat samen met de andere bewoners van de wijk vorm te geven, leek me een mooie kans om daar zelf over na te denken en van te leren. Graag wil ik daarbij betrokken zijn omdat ik graag een steentje bij wil dragen aan het behoud van een leefbare wereld voor de toekomst.”
Klankbordgroep
Eric Ruis
“In het dagelijks leven heb ik een installatiebedrijf. Mijn eigen huis is zo goed als helemaal van het gas af. Mijn kennis maar ook de oplossingen voor de problemen die ik ben tegengekomen, hoop ik in te kunnen zetten voor de mensen in onze wijk die deze transitie overwegen.”
Frensly Panneflek
“Samen met mijn gezin woon ik ruim 17 jaar aan de Vlinderlaan in ’t Zand. Ik vind het belangrijk om een bijdrage te leveren aan de ambitie om ’t Zand aardgasvrij te maken. Als lid van diverse werkgroepen heb ik speciale aandacht voor de kwaliteit en veiligheid van processen en installaties.”
Mendy van der Hofstad-Sondagh
“Ik hoop met mijn deelname iets te kunnen bijdragen aan een passende oplossing voor alle bewoners in de wijk en tijdig te kunnen voorsorteren op de aanstaande veranderingen.”
Stef Schuurmans
“Een duurzame wijk is een stap in de richting van een duurzame wereld. Samenwerken en iets bereiken is een mooie activiteit.”
Wieger Draaijer
“Bij de start van het project in de theaterzaal van het Dommelhuis heb ik meteen besloten om hieraan mee te doen. Allereerst omdat ik vind dat we rentmeesters zijn. Als rentmeester heb ik een soort plicht en verantwoordelijkheid om met deze wonderschone aarde, en met alles wat daarop leeft, zuinig om te gaan. Dat heeft ook te maken met het diepe besef van de eindigheid van mijn bestaan en wat ik straks nalaat aan mijn 4 kinderen en 8 kleinkinderen. Van binnenuit ben ik ‘intrinsiek gemotiveerd’ om het kort en bondig te zeggen.”